Değişen suç vasfıyla kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
suçundan mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükümü temyize hak ve yetksinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği
temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık hakkında, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/247 Esas, 2015/15119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir. Karara itiraz edilmeksizin 26.11.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
C. Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hükmedilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
Sanığın temyiz sebepleri özetle; temyiz talebinde bulunduğuna ilişkin tutanak tutturmuştur.
Mahkemece, sanığın kullanmak üzere uyuşturucu madde bulundurduğu kanaatine varılarak tedaviye hükmedildiğine, sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, tedavi denetimli serbestlik kararına denetim süresi içerisende uymadığı anlaşılmakla sanığın atılı suç sabit kabul edilerek mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin kuşkuyu aşan yeterli delil olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/246 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.12.2023 tarihinde karar verildi.