HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/120 Esas, 2016/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca (2 kez) 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
Sanığın temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, fazla cezaya hükmolunduğuna, seçenek yaptırım, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
Alkollü araç kullandığı ve bayanlara rahatsızlık verdiği ihbarı üzerine temyiz dışı sanık ... T. hakkında işlem yapılacağı sırada aynı araçta bulunan sanığın, işlem yapılmasını engellemek için katılan polis memurlarını iteklemesi suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, sanık savunması, katılanların beyanları, tanık Y. K. ve A. Ç.'nin anlatımları, 14.04.2015 tarihli olay tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla katılana karşı gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında tek hüküm kurulup, belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırılması gerekirken, iki kez mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.12.2023 tarihinde karar verildi.