SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat
Sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin, vekâlet ücretine hükmedilmemesine münhasır olduğu belirlenmiştir.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;
1.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (e) bendinde düzenlenen kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,
2.Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklara verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
3.Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
Sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz isteği; sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş olmasına rağmen vekalet ücretine hükmedilmediğine, sanık ... hakkında ise yalnızca kanaat ile değerlendirme yapıldığına, tanık ve diğer sanığın beyanlarının esas alınmadığına, sanık ...'ın suça karışmadığına, resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
Sanık ...'ın temyiz isteği; resen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
1.Otobüs firmasında muavin olarak çalışan katılan ile otobüste yolcu olan sanık ... arasında sanığın bilette belirtilen yer dışında başka bir yerde oturmak istemesi nedeniyle çıkan tartışmada sanık ... 'ın katılana sinkaflı sözler söylediği ve sanık ... ile birlikte katılanı basit tıbbi müdahaleyle giderilecek ölçüde yaraladıkları Yerel Mahkemece kabul edilmiş ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği belirlenmiştir.
2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanıklar Y.Z., Y.Ş., E.G.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.
3.Katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak "basit tıbbî müdahale ile giderilebilir" görüşünü içerir doktor raporu, fotoğraf teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
A. Sanık ... Müdafiinin Vekalet Ücretine Yönelik Temyizi Yönünden
Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik, müdafii tarafından vekalet ücreti talep edilmiş ise de, sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet kararı bulunduğundan sanıklar müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden sanık ... yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin mümkün olmaması nedeniyle kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sanıklar ... Hakkında Hakaret İle Kasten Yaralama ve Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1.Katılan ve tanık Y.Z.'nin aşamalardaki oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımları, Olay ve Olgular başlığı altında (3) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen katılan hakkında tanzim edilmiş doktor raporu, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında; sanıkların eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
2.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan temel ceza hapis cezası olarak belirlenirken tercih nedeni olarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasının gösterilmemiş olması, tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin üçüncü alt bendi uyarınca uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen suçtan mahkûmiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
3.Sanık ...'a yükletilen hakaret ile kasten yaralama ve sanık ...'a yükletilen kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanıklar ..., ... müdafii ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKÜMLERİN, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.12.2023 tarihinde karar verildi.