SUÇLAR: Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2018/5089 Esas 2019/5258 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine verdiği, 10.11.2020 tarihli ve 2020/10 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Sanık ... hakkında katılan İkram'ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre,
3. Sanık ... hakkında katılan Ö...'i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre,
4. Sanık ... hakkında katılan...'i kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre,
Karar verilmiştir.
1. Katılan ...'ın temyiz istemi; sanık ...'in kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına, takdîri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik ceza tayinine ilişkindir.
2. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık ...'in kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına ilişkindir.
3. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi; katılan sıfatıyla sanık ...'in kasten öldürme suçundan cezalandırılmasına, takdîri indirim hükümlerinin uygulanmamasına ve sanık sıfatıyla meşru savunmanın varlığına ilişkindir.
4. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; meşru savunmanın varlığına, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.
1. ... ve Demir ailelerinin Patnos ilçesi ... Köyü'nde ikâmet ettikleri, iki aile arasında evvelce çeşitli olaylardan kaynaklı husumet bulunduğu, bu husumet nedeni ile birçok kez tartışma yaşadıkları ve bu olaylar nedeniyle haklarında soruşturma ve kovuşturma yapıldığı, olay tarihinde sanık ...'in oğlu olan maktul ...'i telefonla arayarak köyde bulunan tarlalarına hayvan girip girmediğini kontrol etmesini istediği, bu nedenle maktulün köyün dışında bulunan arazilerini kontrol etmek amacı ile yola çıktığı, yola çıkmadan önce de ... ailesi ile husumetli olmaları nedeni ile yanına kendisine ait av tüfeğini aldığı, kendilerine ait tarlaya geldiği, burda kendilerine ait hayvanları otlatmakta olan temyiz dışı sanık ... ile karşılaştığı, maktul ... ile ... arasında tartışma çıktığı, bu sırada maktulde av tüfeği, sanık ...'de tabanca bulunduğu, olayın tanığının olmaması nedeni ile bu esnada maktul ile ...'ün birbirlerine ateş edip etmediklerinin net olarak tespit edilemediği, aralarındaki tartışmanın büyümesi üzerine sanık ...'in kaçarak saklandığı ve ağabeyi olan sanık ... ...'e olayı haber vermek ve yardım istemek için telefonla ...'e ulaşmaya çalıştığı ve ...'in ikâmet ettiği köydeki evine telefon ettiği, ...'in kızı olan ... ...'in olayı ...'e haber vermesi üzerine o sırada Patnos ilçe merkezindeki ... Bankası'nda bir işini yapmak üzere bankada olan ...'in, yanında bulunan tanık ... ve oğlu ... ile birlikte aracıyla olay yerine doğru yola çıktığı, olay yerine gelmeden evvel tanık ...'ın yolda araçtan indiği, ...'in yanında oğlu olan tanık ... ile birlikte olay yerine geldiğinde, ...'in tarla yolu üzerinde bırakılan araçta kaldığı, sanık ...'in araçtan inerek maktulün yanına geldiği, sanık ...'in o esnada olay yerinde olmadığı, sanık ... olay yerine geldiğinde yanında tabanca bulunduğu, maktul ...'de ise av tüfeği bulunduğu, sanık ... ile maktul arasında tartışma başladığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, boğuşma yaşandığı, boğuşma esnasında dosyada yer alan adlî muayene raporu ve otopsi raporunda da görüleceği üzere sanık ...'in maktulü darp ettiği ve maktulü kovaladığı, bu sırada maktulün, ağabeyi olan ... ve babası olan sanık ...'i arayarak kendisinin kovalandığını belirttiği, sanık ... ...'in yanında bulunan tabancasıyla maktule bitişiğe yakın atış' mesfesinden ateş ettiği, maktulün ise bunun hemen ardından sanık ...'i, yanında bulunan av tüfeği ile rapordan anlaşılacağı üzere yakın atış mesafesinde göğsüne ateş etmek suretiyle yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Trabzon Adlî Tıp Gurup Başkanlığı 24.05.2013 tarihli raporu ile maktulün ölümünün ateşli silah yaralanması ile olaşabilir nitelikte büyük damar harabiyeti ve büyük damar harabiyete bağlı gelişen dış kanama olduğunu ve sırt solda kürek kemiğinin alt kısmında 13x4 cm, sol omuz arka üst kısımında 7x3 cm, sol kol distali dış yüzeyde 9x3 cm, 9x3 cm ve 4x1 cm sol omuzda ekimoz mevcuttu, sağ kaş dış kısmında, sağ zigomatik bölgede, çene orta kısmında ekimoz, sol zigomatik alanda ekimozlu yüzeysel sıyrıkların olduğu belirtilmiştir.
4. Olay yeri inceleme raporu, olay yeri araştırma tutanağı, bilirkişi raporu, uzmanlık raporları, kriminal raporlar, ekspertiz raporları, adlî tıp raporları ve tedavi evrakları, kolluk tutanakları, yaklama, üst arama, muhafaza ve teslim tutanağı, sanıklara ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile sanık ... yönünden yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanıklar bakımından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanık ...'in eyleminin hedef alınan vücut bölgesi, tek atış bulunması, maktulün ölümüne neden olan yaranın niteliği, maktul ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde; sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı, suç vasfının belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanık ...'e yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında, belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii, katılan ...'ın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede, Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2015 tarihli ve 2014/118 Esas, 2015/190 Karar sayılı kararına yönelik aleyhe temyiz istemi bulunmadığı halde bozma sonrası sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı olan 2.240 TL adlî para cezasına hükmedilmemesi ile tekerrüre esas sabıkası bulunduğu gerekçesi ile hükmedilen hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, sanık hakkında ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının gözetilmemesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.
V KARAR
1. Sanık ... hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden yapılan incelemede, gerekçe bölümünde (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/10 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii, katılan sanık ... müdafii, katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Sanık ... hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede, gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/10 Esas, 2020/127 sayılı kararına yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği "kazanılmış hak yönünden" yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2024 tarihinde karar verildi.