Asıl Karar; mahkumiyet
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 gün, 2-2012/76268 sayılı yazısı ile “elektrik enerjisi hırsızlığı” suçu yönünden 6352 sayılı Kanunun geçici 2/1-2 madde ve fıkraları uyarınca yeniden değerlendirilmek üzere dosyanın iadesinden sonra, 25.02.2013 tarihinde, mühür bozma suçu yönünden yeniden verilen mahkumiyet kararı hukuken yok hükmünde olduğundan, sanığın temyizinin 08.02.2011 tarihinde 2009/734 esas, 2011/74 karar sayısı ile verilen hükme yönelik olduğunun kabulüyle; eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olarak verilen eski hale getirme talebinin reddine ilişkin 10.10.2011 gün ve 2009/734 esas, 2011/74 sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanığın, yokluğunda verilen ve 30.05.2011 tarihinde bizzat tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen süreden sonra 07.10.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği ve hüküm fıkrasındaki yasa yolu bildirimin 5271 sayılı CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olduğu anlaşılmakla, bir haftalık yasal süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.