İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 11.12.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/681 Esas ve 2019/213 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek sonuç olarak 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İlgili kararın, katılan ... Politikalar Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/646 Esas ve 2020/208 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddedilmesine karar verilmiştir.
4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 12.07.2021 tarihli kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca itirazın kabulüne ve dava dosyasının yeniden incelenmek üzere yeni bir esasa kayıt edilmesine karar verilmiştir.
5.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/926 Esas ve 2021/1566 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılmış ve sanığın beraatine karar verilmiştir.
Katılan ... Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz isteği; mağdurun verdiği ilk ifadesinde olayı kurgulamasının mümkün olmadığı, mağdurun korktuğu için beyanını değiştirdiği bu nedenle de beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.
1.Dava konusu olay, suç tarihinde 17 yaşında olan mağdurenin rızası dahilinde kendisinin eve götürmesi için sanığın aracına bindiği, sanığın aracı başka bir yere doğru sürdüğü bu sırada araç içerisinde mağdureye karşı cinsel istismar fiilini gerçekleştirdiği bu suretle de mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Mağdure beyanı, sanık savunması, tanık beyanları, sanık hakkında cinsel istismar suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay tarafından bozulmasına dair Yargıtay kararı dava dosyasında mevcuttur.
1.Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler; özellikle mağdurenin çelişkili beyanları, tanık beyanları, sanık savunması, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 15.10.2020 tarihli kararı ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın çocuğa yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine dair yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla katılan ... Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2021/926 Esas, 2021/1566 Karar sayılı kararında katılan ... Politikalar Bakanlığı vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2024 tarihinde karar verildi.