TCK'nın 155/2, 43/1,62,52/2,51,53,52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mağdurun lokanta sahibi olduğu, sanığın ise mağdurun yanında baş aşçı olarak çalıştığı, sanığın mağdura ait etleri işyeri dışarısına çıkararak tanık ...'e sattığı, aynı eylemi bir süre sonra tekrarladığı olayda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanık hakkında hapis cezanın yanında adli para cezası alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza tayin olunurken sanığın ekonomik sosyal durumu denilmek suretiyle ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi nedeniyle bu hususta tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.