Esastan ret
Taraflar arasındaki TÜRK PATENT kurum kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin bilişim sektöründe “alan adı kaydı, sunucu kiralama, SSL sertifikası” gibi hizmetler sunduğunu ve Türkiye’nin önde gelen firmaları arasında yer aldığını, 2015/19044 başvuru numarası ile yaptıkları “hosting tv” ibareli marka başvurusunun 556 sayılı KHK’nın 7-1(a) ve (c) maddeleri mesnet gösterilerek reddedildiğini, söz konusu karara karşı yapılan itirazın ise YİDK tarafından 2016-M-1856 sayılı karar ile reddedildiğini, oysa “hosting tv” ibaresinin 38. sınıfta yer alan hizmetler yönünden tasviri nitelikte olmadığını, müvekkilinin marka tescil başvurusunu “hosting tv” şeklinde yaparak ayırt ediciliği sağladığını, müvekkilinin daha önce 2015/12096 sayı ile tescil başvurusunda bulunduğu “www.hostingdergi.com.tr” ibaresinin Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedilmesi üzerine YİDK nezdinde yaptıkları itirazın kabul edilip tüm sınıflar bakımından tesciline karar verildiğini, hal böyle iken YİDK’nın dava konusu marka için verdiği ret kararının yerinde olmadığını ileri sürerek YİDK'in 2016-M-1856 sayılı kararının iptali ile müvekkilinin 2015/19044 sayılı “hosting tv” ibareli marka başvurusunun kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2015/19044 kod no.lu HOSTİNG TV ibareli markanın 38. sınıfta yer alan "38.01 Radyo ve televizyon yayın hizmetleri, 38.02 Haberleşme hizmetleri (internet servis sağlama hizmetleri dahil), 38.03 Haber ajansı hizmetleri" yönünden tescili için başvuruda bulunulduğu, 556 sayılı KHK’nın 5 inci maddesi çerçevesinde, davacının tescilini talep ettiği “hosting tv” ibaresinin belirtilen tüm fonksiyonlara sahip olduğu, bir işaretin genel olarak mal ve hizmetler bakımından ayırt edicilik vasfının bulunması ile tescil başvurusuna konu mal veya hizmetler bakımından somut ayırt edici gücünün olmamasının farklı müesseseler olduğu, bu durumda davacı ... başvurusunun 556 sayılı KHK m. 7/1-a hükmü ile aranan soyut ayırt ediciliğe sahip olduğu ve anılan bentte belirtilen tescil engelinin söz konusu olmadığı, ancak dava konusu markada yer alan “hosting” ibaresinin "barındırma" anlamında olmakla birlikte, tüketici/yararlanıcılar tarafından orijinal İngilizce “hosting” ibaresi yerleşik olarak kullanıldığı, bir web sitesinde yayınlanmak istenen sayfaların, resimlerin veya dokümanların internet kullanıcıları tarafından erişilebileceği bir bilgisayarda tutulmasını ifade ettiği, bir web sitesine ait dosyaları saklayan ve internet kullanıcılarının erişimine sunan bilgisayarlara web sunucusu (web server), bu veri saklama ve yayınlama işlemine de web hosting denildiği, bu kapsamda dava konusu “hosting tv” ibaresinin; televizyon hizmetlerine ilişkin verilerin saklanması ve yayınlanmasına ilişkin bir hizmeti ifade edecek nitelikte olduğu, dolayısıyla dava konusu marka başvurusu ile tescil talep edilen 38.01 Radyo ve televizyon yayın hizmetleri, 38.02 Haberleşme hizmetleri (internet servis sağlama hizmetleri dahil), 38.03 Haber ajansı hizmetleri kapsamında sunulan ve kısaca radyo–televizyon yayıncılığı olarak ifade edilebilen hizmetlerin sunulması için kullanılan verilerin saklanması ve yayınlaması ile ilgili algı oluşması kaçınılmaz olacağı, davacı ... başvurusunun tescil talep edilen sınıf kapsamında bulunan hizmetler açısından hizmetlerin karakteristik özelliklerini gösterir nitelikte olduğu ve bu nedenle de somut ayırt ediciliğinin bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın m. 7/1-c anlamında tescil engelinin söz konusu olduğu, gerek marka işlem dosyası gerek dava dosyası kapsamında “kullanım sonucu ayırt edicilik” hususunda herhangi bir iddianın ileri sürülmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; hosting ibaresinin 38. sınıf bakımından hiçbir şekilde açıklayıcı, tanımlayıcı, tasvir edici bir ibare olmadığını, YİDK’nın müvekkilinin markasının reddine mesnet gösterdiği sınıf içerisinde "hosting"in yer almadığını, müvekkili firmaya ait 2015/12096 kod numaralı “www.hostingdergi.com.tr” ibareli marka tescil müracaatı reddedilmiş olup, bu markaya yapılmış olan itirazların YİDK tarafından kabul edilerek markanın başvuruda bulunulan tüm sınıflar bakımından yayınına karar verildiğini, Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2016/145 esas sayılı dosyasında müvekkili firmanın “hosting” ibaresini içeren markasının tesciline engel bulunmadığı yönünde karar verildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.
Dava, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali istemine ilişkindir.
556 sayılı KHK'nın m. 7/1-c maddesi.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Açıklanan sebeple
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
12.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.