TCK'nın 157/1, 52/2,53,58 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın üzerine dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığın, suç tarihinde görme engelli olan katılanın işyerine gittiği ve yan tarafda bulunan şalgamcı dükkanını işleten kişinin yeğeni olduğuna dair gereçeğe aykırı beyanda bulunarak katılan ile yarım saat kadar muhabbet ettiği ve ayrıldığı, kısa bir süre sonra tekrar gelerek katılana 200 TL bozuk parası olup olmadığını sorduğu, katılanın da o kadar parası olmadığını söyleyerek sanığa 150 TL para verdiği, sanığın bu parayı alarak katılanın yanından ayrıldığı ve bir daha dönmediğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.