2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 35,62,53,54. maddeleri
gereğince mahkumiyet
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli kararın, sanığın duruşmada bildirdiği adreste 12/05/2017 tarihinde tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçası incelendiğinde, tebligat evrakının muhtar ...’e imzalatıldığı ve sanığın komşusu...’ya haber verildiğinin anlaşıldığı, ancak sanık ...’in temyiz dilekçesinde tebligat evrakının 29/05/2017 tarihinde köy bekçisi tarafından annesine teslim edilmesi üzerine gerekçeli karardan haberdar olduğunu belirttiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ...’in muhtar ya da aza olup olmadığı,...’nın sanığın komşusu bulunup bulunmadığı hususlarının tespit edilmesi yönündeki talebine istinaden yapılan araştırma sonunda tanzim edilen 02/01/2018 tarihli kolluk tutanağında, ... isimli şahsı... Mahallesinde tanıyan ve bilen kimsenin bulunmadığının,... Mahallesinin muhtar ve azalarından ... isimli bir şahsın bulunmadığının,... ile sanık ...'in ise aynı mahallede ikamet ettiklerinin ancak komşu olmadıklarının tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, katılan vekilinin, teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.