TCK'nin 157/1,62,52/2,51 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Sanığın, katılanın oğlu ...’ı işe yerleştireceği vaadiyle bir kısım evraklar ve 500 TL para istediği, katılanın da bu teklifi kabul ederek evraklar ile 120 TL parayı sanığa verdiği, aradan zaman geçmesine rağmen sanığın katılanı oyaladığı halde vaadini gerçekleştirmeyince katılanın verdiği para ve evrakları geri istediği, sanığın da evrakları katılana ulaştırdığı halde aldığı parayı vermediğinin iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.