TCK'nın 155/1, 62/1,52/2-4,53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Müştekinin, suç tarihi itibari ile “... Oto Kiralama” isimli iş yerini işlettiği, sanığın 15/11/2013 tarihinde müştekinin iş yerine gelerek ... plaka sayılı aracı 18/11/2013 tarihine kadar kiraladığı, daha sonra suça konu aracı süresinde iade etmediği, müştekinin araçta bulunan GPRS sisteminden Suriye sınırında görülmesi üzerine aracın kolluk görevlilerince 19/11/2013 tarihinde Suriye sınırında ele geçirilerek müştekiye teslim edildiği, sanığın bu surette güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;
Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, müşteki beyanları, oto kiralama sözleşmesi, alınan uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan