Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalarda değişkenlik gösteren beyanları, savunma ile tanık beyanı nazara alındığında sanığın, suç tarihinden önce tanışıp kiralık ev bulmasında yardımcı olduğu mağdurenin olay gecesi ... ilçesinde çalıştığı barda aldığı alkol nedeniyle sarhoş olması üzerine arkadaşı tanık...’in kullandığı araçla Isparta il merkezinde kaldığı eve getirdiği ve burada ailevi konudan dolayı tartışma çıkması üzerine sanığın, mağdurenin dışarı çıkmasını engellemek için cebir tehdit veya hile kullanmaksızın anahtarla kapıyı dıştan kilitleyerek ayrıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, eylemine uyan TCK’nın 109/1. maddesi gereğince cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 109/2-5. maddeleri ile mahkumiyetine hükmedilmesi,
Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.