TCK’nın 157/1, 52/2-4,53/1, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın yetiştirdiği hardal otunu internet üzerinden satışa sunduğu, sanığın katılanı arayarak numune istediği, daha sonra numuneyi beğendiğini söyleyerek 1 ton hardal otunu kilosu 4,25 TL'den almak üzere anlaştıkları, katılanın malını ... ilçesine getirdiği, sanığın kendilerini telefon ile yönlendirdiği, öncelikle ... isimli nakliyeciyi yanlarına gönderdiği, onunla birlikte bir petrol istasyonundaki kantarda yükü tarttırdıktan sonra malı nakliyecinin kendi aracına yüklemesini ve kendilerinin de malın parasını almak üzere ...'e gelmelerini istediği, bu şekilde nakliyecinin malları yükleyerek ayrıldığı, katılanın parasını almak için tanık ... ile birlikte ...'e gittikleri, sanığın gelmediği, her arandığında oyalandıkları, en son telefonuna da ulaşılamadığı, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Dairemizin 06/06/2017 tarih ve 2017/17203 E-2017/13394 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sağlanmadığına dair 30/12/2017 tarihli rapor, sanık savunması, katılanların beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.