Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dava konusu ücret alacağına uygulanması gereken faizin başlangıcı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olay yönünden davacı ıslah dilekçesinde ücret alacağı talebinin 5.033.33 USD olup, 25.02.2016 tarihindeki Merkez Bankası döviz kuru üzerinden 14.745,15 TL’sine karşılık geldiğini belirtmiştir. Yani alacak davacı tarafından Türk Lirasına çevirilip güncellenmesine rağmen ücret alacağına temerrüt tarihi olan 21.06.2012 tarihinden faiz işletilmesi hatalı olmuştur. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "Net 14.745,14 TL ücret alacağının temerrüt tarihi olan 21.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, ibaresinde “temerrüt tarihi olan 21.06.2012” kısmının çıkartılarak yerine “26.02.2016 ıslah” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.