Sanıklar hakkında TCK’nın 157,62,52/2-4 ve 51. maddeleri uyarınca mahkûmiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Sanıklardan ....’in kendisiyle evlenmek isteyen şikayetçiye kendisini... olarak tanıttığı,...’ün de aynı şekilde diğer sanığın kimlik bilgileri hakkında yalan söylediği, bu kapsamda fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek 3.000,00 TL’lik düğün alışverişi yapıp, 5.000,00 TL başlık parası aldıkları, aynı gün şikayetçiye kıyafetlerini değiştirip geleceklerini söyleyerek beklemesini istedikleri, yaklaşık yarım saat sonra sanık ...’in telefon ile şikayetçiyi arayarak çocuğunun evde merdivenden düştüğünü ve onu... Üniversitesi Hastanesi'ne taksiyle götürdüğünü beyan ettiği, akşam saatlerinde yeniden arayıp, ameliyat parası olarak 10.000,00 TL'ye ihtiyacının olduğunu, bu parayı böbreğini satarak karşılayabileceğini söylediğinden, şikayetçinin nasıl olsa evleneceğini düşünerek ...’nin posta hesabına toplam 21.100,00 TL gönderdiği anlaşıldığından, sanıkların eylemlerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Farklı zamanlarda ve değişik bahanelerle katılandan para temin eden sanıkların cezalarının TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi uyarınca “Sanıkların kişilikleri, suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar veya tehlike ile kastın ağırlığı nazara alınarak takdiren ve alt hadden ayrılarak" denilmesi suretiyle anılan maddenin kanundaki yaptırımının asgari hadden uzaklaşılarak tayin olunması gerektiği kabul edilmesine rağmen, sadece para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak verilip, hapis cezasının asgari hadden tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile hükümlerin ONANMASINA, 17.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.