HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2018/1036 Esas, 2020/1197 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi tarafından sanık ...'a "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması, süresi içerisinde hükmü gerekçeli olarak temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle incelenmek üzere; ayrıca sanıklar ... ve ... ile sanık ... müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriğinde haklarında verilen bütün hükümleri temyiz ettikleri; ancak Tebliğname'de iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden görüş bulunmadığı anlaşıldığından bu suç yönünden de ek Tebliğname düzenlendikten sonra yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla, dava dosyasının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.