Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İtiraz Hakem Heyeti kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; 09.02.2009 tarihinde sigorta şirketine trafik sigortalı araç sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu konumunda olan davacının yaralanarak malul kaldığını, zararın karşılanması için sigorta şirketine 03.09.2021 tarihinde başvurulduğunu ancak ödeme yapılmadığını belirterek Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 107 nci maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere şimdilik 5.005,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 70,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı ve 25,00 TL bakıcı giderinin kaza tarihinden işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi raporu doğrultusunda sürekli iş göremezlik talebini 138.782,06 TL, geçici iş göremezlik talebini 4.827,10 TL, bakıcı gideri talebini de 3.985,80 TL olmak üzere toplam 147.594,93 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu değil PMF 1931 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılması gerektiğini, geçici iş göremezlik zararı ile geçici bakıcı gideri zararından sorumlu olmadıklarını, vekalet ücretinin 1/5 oranında takdir edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, 133.863,74 TL sürekli iş göremezlik, 4.827,10 TL geçici iş göremezlik, 3.985,80 TL geçici bakıcı gideri olmak üzere toplam 142.676,64 TL tazminatın 04.11.2021 temerrüt tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden tahsili ile başvuru sahibine ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
A. İtiraz Yoluna Başvuranlar
Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.
B. İtiraz Sebepleri
Davalı vekili itiraz dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu değil PMF 1931 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılması gerektiğini, vekalet ücretinin 1/5 oranında takdir edilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davacının yaralanmasına neden olan kaza ölümlü trafik kazası olup 15 yıl uzamış ceza zamanaşımına tabi olduğu, başvuru tarihi itibariyle ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı, bu nedenle itirazın yerinde görülmediği, davacı tarafça dosyaya sunulan Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 07.10.2021 tarihli raporunun kaza tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine göre değerlendirme yapılarak davacının % 8.1 oranında sürekli iş göremezlik, 9 ay iyileşme süresi ve 6 ay bakıcı ihtiyacı süresi belirlendiği, raporun yasa, yönetmelik ve Yargıtay kriterlerine uygun nitelikte olduğu, yönetmeliğe göre yetkili sağlık kurumu tarafından düzenlenmiş olduğu anlaşılmakla sunulan maluliyet raporuna göre karar verilmesinde isabetsizlik görülmediği, tazminat hesabında TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve progresif rant yönteminin esas alınmasının içtihatlarla istikrar kazandığı, bu nedenle aktüer raporunun karara esas alınmasında bir isabetsizlik olmadığı" gerekçesi ile açıklanan yönlere ilişkin itirazların reddine, ancak "Hakem Heyeti karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT gereğince davacı yararına hükmedilmesi gereken 1/5 oranındaki vekalet ücreti maktu ücretin altında kaldığından AAÜT 2. Kısım 2. Bölüme göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği" belirtilerek "davalı Sigorta A.Ş.nin, Sigorta Tahkim Komisyonu'nun 01.03.2022 tarih ve K- 2022/45786 sayılı kararına karşı yapmış olduğu itirazların kısmen kabulüne, itiraza konu kararın 5 Karar bölümü 3. maddesindeki "17.504,28 TL vekalet ücretinin" ibaresinin “5.100,00 TL vekelet ücretinin'” olarak düzeltilmesine ve kararın bu şekilde infazına" karar verilmiştir.
İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, hükme esas alınan maluliyet raporunun mevzuata uygun olmadığını, tazminat hesabının TRH 2010 Yaşam Tablosu değil PMF 1931 Yaşam Tablosu esas alınarak yapılması gerektiğini, emsal olması açısından temyiz başvurusunun kabulü halinde Sigorta Tahkim Komisyonuna yatırılan itiraz ücretleri hakkında bir karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı ile bakıcı gideri talebine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370,371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Somut olayda; hükme esas alınan 17.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda, davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınarak belirlendiği, Uyuşmazlık Hakem Heyetince bilirkişi raporu doğrultusunda TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre yapılan hesaplama esas alınarak karar verildiği görülmektedir. Ancak karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve yerleşik Yargıtay içtihatlarına uygun değildir. Bu nedenle, kaza tarihinin 09.02.2009 olması dikkate alındığında (PMF 1931) Tablosu esas alınmak suretiyle ve kazanılmış haklar gözetilerek tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,
2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,
Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,
06.03.2024 tarihinde Üye ...'nin karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.
(Karşı Oy)
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.