İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2018 tarihli ve 2018/213 Esas, 2018/545 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası,220 inci maddenin yedinci fıkrası 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 221/4- son maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.
2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2019/414 Esas, 2019/982 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik; silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etme suçunda suç tarihinin, yardımın konusu eylemin gerçekleştiği tarih olan 30.12.2014 günü olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin farklı bir tarih olarak yazıldığı, maddi hata niteliğinde olmakla birlikte hükmün infazında tereddütlere neden olabileceği düşünüldüğünden; gerekçeli karar başlığında "07.11.2017" olarak yazılan suç tarihinin "30.12.2014" olarak değiştirilmesi suretiyle, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine kararı verilmiştir
3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
Sanığın örgüt üyelerinin kullandığı kabul edilen ByLock isimli programı kullanmadığı, aleyhine değerlendirilen tek delil bank asya da hesabının bulunması, bank asya da 2011 yıılında hesap açtığı, yani talimat ile 17-25 aralık sonrasında hesap açmadığı, bank asya hesabında yalnızca 500 euro olduğu, terör örgütüne yardım kastı olmadığı, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ve,
Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Örgütün sözde meşruiyet vitrini olarak kullanılan katlarla irtibatlı olduğu anlaşılan ve fakat örgütün nihai amacını bildiği, örgütle organik bir bağ kurarak hiyerarşisine dahil olduğu yönünde herhangi bir delil bulunmayan, örgütsel kod adı kullanmayan ve örgütsel iletişim ağına dahil olmayan sanığın Bank Asyadaki rutin hesap hareketleri şeklindeki eylemleri sanığın örgütle ilişkisinin sempati düzeyini aşarak örgütün hiyerarşik yapısına girdiğini gösterir ve örgüte yardım suçundan mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
bozmayı gerektirmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 11.11.2019 tarihli ve 2019/414 Esas, 2019/982 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.