TCK'nın 157/1, 52/2-4,53,58 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, satılık işyeri için ilan veren katılanların yanına giderek pazarlık yapıp katılanlarla anlaştığı, katılanların hesabına satış bedeli aktarıldığına dair sahte dekont hazırladığı ve banka masrafı diyerek katılanlardan 100 TL nakit ve 200 TL değerinde yiyecek eşyası aldığı, daha sonra sanığın gerçekte hesaba para yatırmadığının belirlendiği, böylece sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,
Sanığa yüklenen eylemin, banka dekontunun kullanılarak haksız menfaat temin edilmesi kapsamında kalmış olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde öngörülen bankanın araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri taktir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 11/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.