TCK'nın 157/1, 52/2-4,53/1-2-3 ve 58/6-7 maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... ile hakkında daha önce mahkumiyet hükmü verilip kesinleşen temyiz dışı ...'ın ...'e gittikleri, orada büyükbaş hayvan satın almak üzere canlı hayvan ticareti ile uğraşan katılanlar ... ve ...'la buluştukları, katılanlarla 65.000 TL karşılığında 26 adet büyükbaş hayvanın alımı konusunda anlaştıkları, sanık ...'ın 15.000 TL kapora vererek bakiye tutarı ...’de ödemeyi teklif ettiği, katılanların kabul etmesi üzerine, sürücülüğünü ...'nün yaptığı kamyona hayvanları yükleyerek hep birlikte ...'e gittikleri, ...’de çay ocağında oturdukları sırada sanık ...'ın ağrı kesici hap alacağını söyleyerek katılanların yanından ayrıldığı ve kamyonda bekleyen ...ile birlikte söz konusu hayvanları ...'ya kaçırdıkları, orada hayvanları piyasa değerinin altında sattıkları anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmasının gerekçesinin yetersiz olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.