Ceza verilmesine yer olmadığına
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.08.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartını kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 53 üncü ve 62 inci maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli kararı hakkında katılan ...Ş vekili ve sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 26.05.2021 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında banka veya kredi kartını kötüye kullanma suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
Katılan ...Ş vekilinin temyiz isteği, sanığın annesinin imzasını taklit ederek başkasına ait banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle yarar sağlama suçunu işlediğinin sabit olduğuna, sanığın suçunu ikrar ettiğine, kredi kartının birden fazla kez kullanıldığına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığı annesinin imzasını taklit ederek ... A.Ş nezdinde annesi ... adına kredi kartı başvurusu yapıp, bu kredi kartını teslim aldığı ve sonrasın söz konusu kredi kartını birden çok kez kullandığı iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet kararının, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmıştır.
Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise anılan maddenin üçüncü fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu cihetle;
Olayın intikal şekli ve zamanı, banka cevabi yazıları, tanık H.K'nın beyanları, sanığın aşamalardaki birbiri ile çelişkili beyanları, mağdur ...'ın beyanları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın, annesi olan mağdura ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle oluşturulan sahte belgelerle müracaatla kredi kartı çıkartmak ve bu kredi kartını birden fazla kez kullanmaktan ibaret eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrası, 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına uyan suçları oluşturduğunun anlaşılması ve aynı Kanun'un 245 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen şahsi cezasızlık düzenlemesinin, sadece 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç bakımından uygulanabileceği, 245 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında belirtilen suçlarda uygulama yeri bulunmadığı halde, 245 inci maddenin dördüncü fıkrası ile uygulama yapılmak suretiyle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ...Ş vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 26.05.2021 tarihli, 2021/47 Esas, 2021/1288 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.