Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2012 tarihli ve 2011/343 Esas, 2012/275 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
B. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 28.11.2016 tarihli ve 2016/2871 Esas, 2016/5648 Karar sayılı kararı ile;
"Sanık ...’in, diğer sanık ...’a 53 adet amfetamin içeren tablet ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...’ye 1,830 gram esrar, sanık ...’ın haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan Ferhat’a 2,975 gram esrar ve Ali Kemal’e 1,8 gram esrar vermediklerini savunmaları karşısında; olay ve fiziki takip tutanaklarında imzası bulunan tutanak tanıklarının duruşmaya çağrılıp, olaya ilişkin bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik araştırma ile hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2019 tarihli ve 2017/21 Esas, 2019/172 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
D. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/13804 Esas, 2020/6263 Karar sayılı kararı ile;
"Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen; sanıkların atılı suçları kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında sanık ...’in, diğer sanık ...’a 53 adet amfetamin içeren tablet ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...’ye 1,830 gram esrar, sanık ...’ın haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı
soruşturma yapılan Ferhat’a 2,975 gram esrar ve Ali Kemal’e 1,8 gram esrar sattıkları olaylara ilişkin olay ve fiziki takip tutanaklarında imzası bulunan tutanak tanıklarının hepsinin duruşmaya çağrılmadığı ve duruşmaya gelen tutanak tanıklarına imzalarının bulunduğu tutanakların gösterilip sorulmadığı anlaşıldığından, ilgili tutanak tanıklarının duruşmaya çağrılıp, söz konusu tutanakların tutanak tanıklarına okunup olaya ilişkin bilgi ve görgülerine başvurularak sonucuna göre, sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, eksik araştırma ile hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
E. Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli ve 2020/444 Esas, 2021/236 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,
2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,
İlişkindir.
Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yürütülen tanık ...'nin ve temyiz dışı sanık ...'ın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeler ile ilgisi saptanmayan sanık hakkında içeriğine değişik anlamlar yüklenebilecek soyut telefon görüşmeleri dışında atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.