HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/479 Esas, 2020/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik işlediği nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) (c) bentleri, 150 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereği 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle aynı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri, 168 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkralan ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklanna karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi, 11.03.2022 tarihli ve 2020/1832 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ... için İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafıinin istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, mağdur ...'a yönelik eylem için kurulan hükme dair yapılan istinaf başvurusunu kabul ederek;
"Mağdura yönelik yağmanın konusunun 100,00 TL paradan ibaret olduğu, suç tarihi itibariyle asgari ücretin 1.603,00 TL olduğu dikkate alındığında bu miktarın asgari ücretin %10'undan az olduğunun anlaşıldığı, suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve ekonomik koşullar dikkate alındığında değer azlığı nedeniyle sanık ile suça sürüklenen çocuğun cezalarından Türk Ceza Kanunu'nun 150/2 maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken yapılmayarak fazla ceza tayini yasaya aykırı;
Suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanık müdafıinin istinaf taleplerinin bu nedenle kabulüne, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 303/1 ve 280/1-c maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak;
Mahkeme Hükmünün (B) Maddesinin 2,3,4,5,6,7. ve 8. Fıkraları hükümden çıkartılarak yerine;
"Suça konu 100,00 TL paranın suç tarihi itibariyle değeri az olarak kabul edilmekle sanığın cezasından 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince takdir en 1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığı kovuşturma aşamasında mağdurun zararını giderdiği anlaşılmakla cezasından aynı Kanun'un 168 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca takdir en 1/3 oranında indirim yapılarak 3 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verilerek düzeltilerek istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık Müdafinin Temyiz İsteği
1.Sanığın cezalandırılmasına yeterli mağdur beyanları dışında delil bulunmadığına,
2.Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdurlar ... ile ...'in arkadaş oldukları, 03.02.2018 günü saat 17.10 sıralarında sokakta yürürlerken sanık ve hakkındaki mahkûmiyet kararı kesin olan suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurların karşısına çıktıkları, sanığın üstünde bulunan tabancayı çıkartarak mağdurlara "üstünüzde değerli ne varsa çıkartın" dediği, mağdur ...'un silah zoru ile üstünü arayarak 100,00 TL parasını aldıkları mağdur ...'in olay yerinde sanık ve suça sürüklenen çocuk ile yalnız kaldığı, sanığın elindeki tabancayı mağdura dayadığı ve bu şekilde tarafların arka sokağa geçtiği, burada suça sürüklenen çocuk ...'ın bıçak çıkararak mağdurun üzerini, ceplerini aradığı, mağdurun sol cebinde cep telefonu, sağ cebinde 5,00 TL parasının bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun, mağdurun 5,00 TL parasını aldığı olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2. Sanık aşamalardaki savunmalarında mağdurların uyuşturucu almaya geldiğini ve parayı kendi istekleri ile verdiğini iddia etmiştir.
3. Mağdurlar, sanığın fotoğraflarından açık ve net şekilde teşhis etmişlerdir.
4.Sanık, mağdur ... un zararını kovuşturma aşamasında gidermiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
1.Sanık ile mağdurların birbirlerini tanımadıkları ve mağdurların sanığa iftira atmasını gerektirecek husumetlerinin bulunmadığı, fotoğraf teşhis tutanakları ve sanığın mağdurların yanına geldiği iddiası karşısında suçun sübutuna ilişkin ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Takdiri İndirimler yönünden; 5237 sayılı Kanun'un "Takdiri İndirimler" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre "Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir....", şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir. Mahkemece "sanığın dosyaya yansıyan sabıkalı geçmişi, suç işleme eğilimi göz önünde bulundurulduğunda hakkında takdiren Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddesinin Uygulanmasına yer olmadığına," şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükmün uygulanmamasına karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi, 11.03.2022 tarihli ve 2020/1832 Esas, 2022/621 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re 'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.