TCK’nın 157/1,52,53. maddeleri gereğince mahkumiyet
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Katılanın borçlu olduğunu öğrenen sanığın katılan ile irtibat kurarak borçlarını ödemeye yardımcı olabileceğini söylediği, katılan ile sanığın 02.02.2012 tarihinde buluştukları, sanığın kendisinde çok miktarda değerli altın bulunduğunu, bu altınları paraya çevirerek borçlarını kapatabileceğini söyleyerek altınlardan numune gösterdiği, katılan ve sanığın bu altınları 15.000,00 TL'ye alım satımı konusunda anlaştıkları, katılanın 15.000 TL’yi temin edip getirdiği, sanığın 15.000,00 TL'yi katılandan aldıktan sonra altınları hemen getireceğini söyleyerek ayrıldıktan sonra bir daha dönmediğinin iddia edildiği olayda, sanığın savunması,katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.