Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, bölünmüş, 3 şeritli yolda orta şeritte seyir halinde iken sol şeride geçmek için manevra yaptığı esnada orta şeritte önünde seyreden katılan ...’un sevk ve idaresindeki araca çarptığı, katılan ile yanında yolcu olarak bulunan diğer katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda; kazadan hemen sonra alkolmetre ile yapılan ölçümde 124 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesindeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup; sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.