SAYISI: 2020/1425 E., 2020/772 K.
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.01.2021 tarihli, 2020/1425 Esas, 2020/772 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2012/75 Esas, 2020/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan, düşme ve mahkumiyet kararları verilmiştir.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 06.11.2020 tarihli ve 2020/1425 Esas, 2020/772 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/1425 Esas, 2020/772 Karar sayılı ek karar ile sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafinin temyiz istemi, kararın temyize tabi olduğuna, müvekkil lehine gözükse de kararın anlaşılır olmadığına ilişkindir.
Sanık müdafiinin 06.11.2020 tarihli asıl karara karşı temyiz isteminin dilekçe içeriğine göre 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan inceleme;
5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendine yer verilen; " İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve aynı 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; ".... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş (ise)...., hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/1425 Esas, 2020/772 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.