İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.11.2019 tarihli ve 2019/86 Esas, 2019/565 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında maktul ...'e karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının
(e) bendi, 29 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2020/737 Esas, 2021/42 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri; temel ceza miktarının hatalı değerlendirme ile belirlendiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Suça sürüklenen çocuk ... ile maktul çocuk ...'nın olay tarihinde karşılaşarak konuşmaya başladıkları, aksi sabit olmayan savunmaya göre maktulün suça sürüklenen çocuğa küfür etmesi ve "erkeksen bana sıksana" diyerek tahrik etmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun yanında bulunan tüfeği maktule doğrultarak ateş ettiği, maktulün vurulup yere düşmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun olay yerine tanıklar ..., ... ve ... çağırdığı ve ...'ya yardım etmeye çalıştıkları ancak ...'nın çok sayıda av tüfeği saçma tanesine bağlı yaralanmasının etkisiyle vefat ettiği anlaşılmıştır.
2. Maktul hakkında tanzim olunan 16.08.2018 tarihli otopsi raporu, suça sürüklenen çocuk savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile kolluk tutanakları dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından haksız tahrikin derecesine ilişkin eleştiri ile yargılama giderleri ve emanet eşyalarına ilişkin düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik araştırmanın bulunmadığı, vicdani
kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan suç vasfının ve buna bağlı yaptırımların isabetli şekilde belirlendiği, suça sürüklenen çocuk hakkında ilk derece mahkemesi tarafından takdiri indirim hükmünün uygulandığı anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2020/737 Esas, 2021/42 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.