SUÇLAR: Özel hayatın gizliliğini ihlal, nitelikli yağma
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
I- Sanık Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Verilen Karara Karşı Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz Talebi Hakkında;
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/747 Esas, 2020/2415 Karar sayılı kararının katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/291 Esas, 2020/16 Karar sayılı kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II-Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Verilen Karara Karşı Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin, Katılan ... Vekilinin Temyiz Talebi Hakkında;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 15.12.2020 tarihli ve 2020/747 Esas, 2020/2415 Karar sayılı kararında katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.