Temyiz isteminin reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.
24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 286 ncı maddesine eklenen 3 üncü fıkra uyarınca, hükümlü hakkında infazı devam eden suç için temyiz kanun yolunun açılmış olması, anılan Kanun'un 31 inci maddesi ile CMK'ya eklenen geçici 5/1-f maddesinde, bu Kanun'un 286 ncı maddesinde yapılan değişikliğin Bölge Adliye Mahkemelerince daha önce verilmiş kesin nitelikteki kararlar yönünden de uygulanabileceğinin hüküm altına alınması üzerine sanık tarafından 25.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinin anılan Kanunun eklenen geçici 5 inci maddesinin 1/f bendinde belirtilen onbeş günlük süreden sonra verildiği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden ONANMASINA,
Dava dosyasının İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2024 tarihinde karar verildi.