İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Van Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2019 tarihli ve 2018/17809 Soruşturma numaralı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağma ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 116 ncı maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Van 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2020 tarihli ve 2019/459 Esas, 2020/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
3. Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26/11/2020 tarihli ve 2020/1132 Esas, 2020/1098 Karar sayılı kararı ile;
"Hüküm tarihinden önce 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Suç tarihinin 21.08.2018 tarihi olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 18.08.2018 tarihi olarak yazılması mahallinde giderilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir."
Hususlarında eleştiri yaparak, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Katılan beyanından başka mahkûmiyete yeter somut delil bulunmadığına,
2.Mahkûmiyete gerekçe olarak gösterilen katılan beyanının çelişkili olduğuna,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Katılan ...'in suç tarihinde ikametinde yalnız başına uyurken, inşaat halinde olan üst kattan ses gelmesi üzerine uyandığı, yattığı odanın kapısının önünde sanığı elinde bulunan ve ele geçirilemeyen bıçak ile gördüğü, sanığın katılana hitaben "Paraları getir dediği", katılanın sanığı vazgeçirmek amacıyla "Ben felçliyim benim nereden param olacak, bana kim para verecek" dediği, bunun üzerine sanığın "Bana paraların yerini söyle, ben gidip alayım, paraları vermezsen seni öldürürüm" dediği ve ikametten ayrıldığı maddi vakıa olarak kabul edilerek, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir.
2. Sanık suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları dosyada mevcuttur.
4. Katılanın sanığı teşhis ettiğine dair teşhis tutanağı dosyada mevcut olup, katılan ayrıca duruşmada sanığı teşhis etmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, özellikle evvelce aralarında husumet bulunmayan katılanın kovuşturma aşaması dahil tüm aşamalarda sanığı teşhis etmiş olması ile tüm dosya kapsamı gözetildiğinde sanık müdafinin temyiz sebeplerine yönelik hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/1132 Esas, 2020/1098 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Van 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
04.03.2024 tarihinde karar verildi.