"İçtihat Metni"
HÜKÜM
Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
T.C.
Anayasasının 40/2,5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu, sanık müdafiin yüzüne karşı verilen hüküm kesin nitelikte olmayıp temyizi mümkün bulunduğu halde "kesin" olduğu belirtilerek tarafların yanıltıldığı ve açıklanan noksanlık CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanık müdafiin 13/01/2014 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine ilişkin 13/01/2014 günlü ek kararın kaldırılıp işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın eylemlerini zincirleme biçimde gerçekleştirdiği halde hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,
Suçun TCK'nın 53/l-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesine rağmen aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Suçun, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinden önce, dolayısıyla denetim süresi başlamadan işlendiği nazara alınmadan, ilgili dosyanın yeniden ele alınmasının temini amacıyla mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Anayasasının 40/2,5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu, sanık müdafiin yüzüne karşı verilen hüküm kesin nitelikte olmayıp temyizi mümkün bulunduğu halde "kesin" olduğu belirtilerek tarafların yanıltıldığı ve açıklanan noksanlık CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığından, sanık müdafiin 13/01/2014 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine ilişkin 13/01/2014 günlü ek kararın kaldırılıp işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın eylemlerini zincirleme biçimde gerçekleştirdiği halde hakkında TCK'nın 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,
Suçun TCK'nın 53/l-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesine rağmen aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Suçun, sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihinden önce, dolayısıyla denetim süresi başlamadan işlendiği nazara alınmadan, ilgili dosyanın yeniden ele alınmasının temini amacıyla mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.