EK KARAR SAYISI: 2016/87 E., 2016/151 K.
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, silahla tehdit
Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi
Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/87 Esas, 2016/151 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Sanık hakkında, Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında silahla tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraat kararları verilmiştir.
3. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
Mağdur vekilinin temyiz isteği; katılma talebinin reddi kararının doğru olmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
Mağdurun kovuşturma aşamasında 07.03.2016 tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiğini belirttiği mahkemedeki ifadesinde ise şikayetçi olup davaya katılmak istediğini beyan ettiği; ancak şikayetten vazgeçmeden dönmek mümkün olmadığından mağdurun davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ek kararında mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.