Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 13.10.2020 tarihli, 2020/1060 Esas, 2020/3299 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin karar davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Davalı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu ve mala zarar verme, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından 09.10.2014-31.12.2015 tarihleri arasında 448 gün infaz gören davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının toplam 800,00 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;
Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE;
2-Davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Tazminat talebinin dayanağı olan Çatalca Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/291 Esas – 2014/69 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının mala zarar verme, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından toplam 5 yıl 12 ay hapis cezası ve İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/617 Esas – 2012/40 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından toplam 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesi üzerine 09.10.2014-31.12.2015 tarihleri arasında 448 gün infazının yapıldığı, yargılamanın yenilenmesi kararları sonucunda Çatalca 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/262 Esas-2019/80 Karar sayılı dosya üzerinden yapılan yargılamada beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 02.05.2019 tarihinde kesinleştiği, İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/617 Esas-2012/40 Karar sayılı dosya üzerinden yapılan yargılamada beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 11/07/2018 tarihinde kesinleştiği, davacının infaz gören 448 günlük sürenin tamamının Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2019 tarihli 2016/1568 Esas - 2018/1313 sayılı Kararı ile mahsup edildiği, infaz tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,
Davacının 40.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın 09.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 300,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın 09.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine, davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle, usul ve Kanuna uygun bulunan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 13.10.2020 tarihli, 2020/1060 Esas, 2020/3299 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı yapılan temyiz isteminin isteme uygun olarak 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİ İLE ONANMASINA; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 04.03.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.