İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.01.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 24.08.2019 tarihli eylemi nedeniyle parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.06.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 15.08.2019 tarihli eylemi nedeniyle parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2021 tarihli kararıyla açılan bu davanın Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/21 Esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
3. Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 6 yıl hapis cezası ve 32.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve ele geçen sahte banknotların müsaderesine karar verilmiştir.
4. İlgili kararın, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.05.2022 tarihli ve 2022/290 Esas ve 2022/1500 Karar sayılı kararı ile sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; her iki olayda da üzerinde sahte para ele geçirilmediği, 15.08.2019 tarihli olayda sahteliğini bilmeden iş arkadaşından borç olarak aldığı parayı verdiği, 24.08.2019 tarihli olayda sahte paraların kendisine ait olmadığı, paraları saydığı için üzerinde parmak izinin bulunduğu, hakkındaki kamera izleme tutanağının hükme esas alınmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
1.Dava konusu olay, sanığın 15.08.2019 tarihinde mazot alırken 200 TL sahte para kullanarak ödeme yaptığı, 24.08.2019 tarihinde ise hayvan alışverişi sırasında piyasaya sürmek istedikleri sahte paraları paylaşmak için temyiz dışı sanıklar ile buluştuğu, buluşma sonrasında temyiz dışı sanıklar Murat ve Ramazan'ın bulunduğu araç içerisinden ve temyiz dışı sanık ...'in üzerinden toplam 29.750,00 TL değerinde 50 TL, 100 TL ve 200 TL sahte banknotların ele geçirildiği, söz konusu paralarda sanık ...'un da parmak izinin bulunduğu, ele geçirilen 200 TL sahte banknotlarıyla 15.08.2019 tarihindeki olayda ele geçirilen 200 TL sahte banknotun aynı seri numarasına sahip olduğu bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Dava dosyası kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu, sanık ve temyiz dışı sanıklar savunmaları, tanık beyanı, video görüntü izleme çözüm tutanağı mevcuttur.
1.Ağır Ceza Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler; özellikle T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu, tanık ifadesi, kollukça düzenlenen tutanaklar, suça konu paralar üzerindeki parmak izlerinin tespitine yönelik kriminal uzmanlık raporu, sanığın 15.08.2019 tarihinde verdiği 200 TL sahte para ve 24.08.2019 tarihinde ele geçirilen 200 TL sahte paraların aynı seri numaralarına sahip olması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 06.05.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/1500 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.