Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2017/231 Esas, 2018/77 Karar sayılı hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; yerel mahkeme kararının HMK'nin 353/1-b-2. maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, davanın ecrimisil yönünden reddine, davacının elatmanın önlenmesi talebi konusunda davalının taşınmazı 11.08.2017 tarihinde boşaltmış olması nedeniyle konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve taşınmazın tahliyesinin 11.08.2017 tarihinde, İbrahim Aksoy'a 17.08.2017 tarihinde tahliyeden sonra satışın yapılmış olması nedeniyle İbrahim Aksoy'un davaya dahil edilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 44,40 TL'nin temyiz edenden alınmasına 20.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.