Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan PTT Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, haksız yere işten çıkarıldığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve genel tatil alacağının tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı PTT Genel Müdürlüğü temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Mahkemece davacının yaptığı harç masrafının diğer giderlere eklenip davanın kabul oranına göre paylaştırılması davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan PTT Genel Müdürlüğü'nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Davacı dava dilekçesinde genel tatil çalışma alacağı için 500 TL talep etmiş ise de 11.07.2013 günlü ıslah dilekçesi ile bu talebini 378,37 TL'na indirerek, başka bir değişle kısmî feragat yaparak talebini daraltmıştır.
Mahkemece davacının genel tatil alacağı talebini 378,38 TL'ye indirdiği gözden kaçırılarak 500 TL'ye hükmedilmesi HMK'nın 26. maddesine aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
4-Mahkemece yargılama giderlerine hükmedilirken HMK'nun 332/2 ve 3. maddesine uygun hüküm kurulmamasıda hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.