SUÇLAR: Parada sahtecilik
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2015 tarihli iddianamesiyle parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan ayrı ayrı 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
Sanıkların temyiz isteği, mahkumiyetlerine yeter delil bulunmadığına ilişkindir.
Dava konusu olay, 29.01.2015 günü katılanların işlettiği kuyumcu dükkanına gelen sanıkların 5 adet sahte 100 Amerikan Dolarını bozdurup karşılığında 1.190,00 TL aldıkları, 12.02.2015 günü bu kez katılan ...'in işlettiği bir diğer kuyumcu dükkanına giderek 1 adet sahte 100 Amerikan Doları bozdurmak istedikleri, katılanın önceki olay nedeniyle sanıkları tanıyıp durumu polise bildirmesi üzerine olay yerinde yakalandıkları ve sanık ...'in üzerinden 13 adet sahte 100 Amerikan Dolarının daha ele geçirildiğine ilişkindir.
Parada sahtecilik suçunun kesintisiz suçlardan olması ve iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesintinin ya da suç işleme kararının yenilendiği kabul edilen yakalanma, tutuklanma gibi hallerde fiili kesintinin oluştuğu cihetle, sanıkların 29.01.2015 tarihli eylemlerini müteakip 12.02.2015 tarihli eylemleri neticesinde kolluk tarafından yakalanmaları ile sona eren temadinin fiili veya hukuki kesinti olmaksızın devam ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların tek suç oluşturan eylemleri nedeniyle suçun işleniş şekli, mağdur sayısı ve ele geçen sahte para adedi ve değeri de dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama olanağı bulunmayan zincirleme suç hükümlerinin tatbiki suretiyle hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 gününde karar verildi.