Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 2.190 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 3.000 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya içeriğine ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemeye göre davacının dava açtığı tarihte ve halen hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu ve kısıtlanarak kendisine vasi atandığı dikkate alınarak, davacının vasisine açılan davaya muvafakatinin olup olmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı sair yönler incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA; 19/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.