SUÇLAR: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile,

1. Sanık ...'ın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2. Sanık ...'ın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

3. Sanık ...'ın görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 12 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

Sanıkların temyiz istekleri; dosyadaki deliller yeterince değerlendirilmeden ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

Olay tarihinde daha önceden meydana gelen silahla ateş etme olayı ile ilgili araştırma yapan görevli polis memuru olan şikayetçilerin, sanıkların bulundukları adrese gittikleri, kimliklerinin istenmesi üzerine sanıklardan ...'ın şikayetçilere hakaretlerde bulunduğu, elindeki kırık şişeyle saldırdığı ve şikayetçi ... D.'nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, evin içinde bulunan sanık ...'ın da ele geçmeyen tabancayı çekip doldur boşalt yaparak şikayetçilerin uzaklaşması için doğrulttuğu, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

A. Sanıkların Temyizi Yönünden
Sanıklar hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, sanıkların savunmaları, katılan anlatımları, olay tutanağı ve adli rapor içeriği karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanıkların temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanıklara yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.