HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanıklar hakkında kurulan hükümler, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 31.03.2020 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, c, d, h, 53,58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2.Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2020 tarihli ve 2020/187 Esas, 2020/164 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, c, h, 168/3,53,58 inci maddeleri gereğince 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ...'in mükerrir olduğuna ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2020/1367 Esas, 2021/1592 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların müdafiilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
1.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Eksik incelemeyle kurulan yasaya ve usule aykırı hükmün bozulması gerektiğine,
2.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Suçu işlemediğine, mahkûmiyeti gerektirir delil bulunmadığına, Türk Ceza Kanunu'nun 39 uncu maddesi ile takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Mağdur ...'nın olay tarihinde saat 20.00 sıralarında çalıştığı iş yerinden ikametine gitmek amacıyla çıktığı, Gaziantep ili Şahinbey ilçesi Ünaldı Mahallesi Ümmetoğlu Sokak üzerinde yürüdüğü esnada sokakta bekleyen sanıklar ..., ..., ... ve ...'yü ellerinde bulunan bıçak ve sopa ile gördüğü, sanıkların uyuşturucu madde bağımlısı oldukları ve uyuşturucu krizine girmeleri sebebiyle mağdura saldırdıkları, mağdurun cebinde bulunan Samsung marka cep telefonunu yağmalayarak olay yerinden kaçtıklarının, kabulü ile karar verildiği anlaşılmıştır.
2.Mağdur aşamalarda alınan ifadelerinde olay bölümü (1) nolu bentteki gibi beyan etmiştir.
3.Sanıklar aşamalarda alınan ifadelerinde atılı suçu işlediklerini ikrar etmişlerdir.
4.Temyiz dışı sanıklar M.K. ve M.Y.'nin ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen yakalama, görüntü izleme, teşhis tutanakları, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Hukuki Süreç" başlığının (3) nolu paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği, anlaşılmıştır.
Eksik İncelemeyle Karar Verildiğine, Suçu İşlemediklerine, Mahkûmiyeti Gerektirir Yeterli Delil Bulunmadığına, Türk Ceza Kanunu'nun 39 uncu maddesi İle Takdiri İndirim Hükmünün Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;
Mağdurun aşamalardaki değişmeyen kararlı beyanları, sanıkların ikrarı, temyiz dışı sanıklar M.K. ve M.Y.'nin ifade tutanakları, kolluk tarafından düzenlenen yakalama, görüntü izleme, teşhis tutanakları, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor, sanıkların olay başından itibaren birlikte hareket ederek eylemi gerçekleştirdikleri dikkate alındığında, ilk derece mahkemesinin "..sabıkalı oluşu, eylemini gerçekleştirme biçimi ve sosyal ilişkileri göz önünde bulundurularak TCY.nin 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına.." ilişkin gerekçesinde de isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanıklar tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların müdafiilerinin temyiz sebeplerine yönelik hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2020/1367 Esas, 2021/1592 Karar sayılı kararında sanıkların müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda kararda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
21.02.2024 tarihinde karar verildi.