Temyiz talebinin reddi
Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/976 Esas, 2021/176 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2016/5 Esas, 2016/160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine, karar verilmiştir.
2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosyanın iade edilmesi üzerine Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli ve 2020/976 Esas, 2021/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 10 ay hapis czeası ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.
3.Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.08.2021 tarihli ve 2020/976 Esas, 2021/176 Karar sayılı ek kararıyla davaya katılma talebinde bulunmayan idare vekilinin karara itiraz hakkı bulunmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.
Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararın hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek hususlarla usul ve yasaya aykırı ek kararın bozulması talebine ilişkindir.
1. Suç tarihinde sanığa ait iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığının ihbar edilmesi üzerine iş yerinde yapılan kontrolde toplam 752 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın alınan savunmasında sigaraları satmak amacıyla satın aldığını beyan ederek atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.
3. Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 6.004,59 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.
Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 18 inci maddesinde yer alan "Davaya Katılma" başlığı altında ''Bu kanunda tanımlanan suçlar dolayısıyla açılan davalarda mahkeme, iddianamenin bir örneğini ilgili gümrük idaresine de gönderir. Başvurusu üzerine, ilgili gümrük idaresi açılan davaya katılan olarak kabul edilir.'' şeklindeki düzenleme ile kamu davasına katılma hakkının sadece ilgili Gümrük İdaresine ait olduğu hüküm altına alınmıştır. Gümrük idaresine duruşma gününü bildiren davetiyenin usulüne uygun şekilde gönderildiği ve 18.01.2016 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen idare tarafından davaya katılma talebinde bulunulmadığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2020 tarihli kararı ile yapılan 7242 sayılı Kanun iadesi üzerine duruşma gününün Gümrük ve Ticaret Bakanlığına 17.12.2020 tarihinde tebliğ edildiği ve idare tarafından davaya katılma talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından, Gümrük İdaresinin temyiz talebinin reddine dair verilen ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.08.2021 tarihli ve 2020/976 Esas, 2021/176 Karar sayılı ek kararında şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2024 tarihinde karar verildi.