Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren duruşma talebinin reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2018 tarihli iddianamesiyle sanığın parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 6 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 25.12.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan verilen hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşma talepli temyiz isteği, sanığın paraların sahte olduğunu bilmediğine ilişkindir.
1. Dava konusu olay, kolluk görevlilerinin yapmış oldukları uygulama sırasında durumundan şüphelenilerek durdurmuş oldukları aracın görünür yerinde siyah poşet içerisinde, toplamda 22.600,00 TL sahte olduğu değerlendirilen 100,00 TL ve 200,00 TL banknotun ve 1 adet paranın sahte veya gerçek olduğunu gösteren mor ışıklı Princo Money Detector ibareli cihazın ele geçirildiği, sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Dosya kapsamında, T.C. ... Sahte Banknot İnceleme ve Değerlendirme Raporu mevcuttur.
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Müsadere yönünden hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası" olarak yazılarak maddi hatanın düzeltilmesinin mahallinde yapılması mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.12.2020 tarihli ve 2019/319 Esas, 2020/1628 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2024 tarihinde karar verildi