TCK'nin 31/2 ve CMK'nin 223/3-a maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 5/1-b. maddesi gereğince eğitim tedbiri uygulanmasına
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.9.1992 ve 225-236 sayılı kararı ile uyum gösteren diğer Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin, temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen CMUK’un 223/son ve 5271 sayılı CMK'nin 193/2. maddesinin, beraat kararı yönünden dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu gözetilmeden, 1412 sayılı CMUK’un 223/son (5271 sayılı CMK'nin 193/2) maddesinin yanlış yorumlanması sonucu sanığın usulen sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, "Diğer yönleri incelenmeyen hükmün" açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.