TCK'nın 157/1,62,52,53 maddeleri uyarınca mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...’in, mevsimlik işçi bulması için kendisini arayan katılana 24 işçi bulabileceğini söylediği, 04/12/2012 tarihinde KKTC'den gelen katılana 24 kişi bulduğunu söylediği, işçi ücretini ve komisyon ücretini kabul eden katılan ile 07/12/2012 tarihinde yanında temyiz dışı sanık ... olduğu halde sanık ...'in buluştukları, katılandan 26,000.00 TL parayı sanık ...'in aldığı ve işçilerin ...'te olduğunu belirtip...'e gittikleri, burada sanık ...'in katılanı kahvehaneye oturtup işçileri bulalım diyerek ayrıldığı ve ortadan kaybolduğu, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.