SUÇLAR: Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik tehdit suçundan neticeten hükmolunan 500 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ile dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.075,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
1. Sanık müdafinin temyiz isteği; hakaret suçunda ihtilat unsurunun oluşmadığına, sanığın cezalandırılması için yeterli delilin bulunmadığına, verilen mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
2. Katılan ...'ın temyiz isteği; yargılamanın usulüne uygun olarak sürdürülmediğine, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
3. Katılan ...'nın temyiz isteği; sanığın tehdit sözlerinin vücut ve cinsel dokunulmazlığa yönelik olduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıyla hüküm kurulduğuna, yargılamanın usulüne uygun olarak sürdürülmediğine, sanık hakkında alt sınırdın uzaklaşılarak hükümler kurulması ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
Sanığın 16.05.2014 günü kendi bahçesinde oturduğu esnada katılan ...'ya yönelik parmak işareti yapıp "Kel, gel" dediği, elini sallayarak "Çık in aşağıya, in de görüşelim, gel lan gel", "Gel nasıl koyduğumu gör" şeklinde sözler sarf ettiği, bu şekilde katılana yönelik hakaret suçunu işlediği, yine 29.07.2014 günü aynı şekilde parmak işareti yaparak "G..t, or...pu çocuğu, lan" diyerek hakaret suçunu zincirleme olarak ve alenen işlediği tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.
A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafii ve katılanın temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik
1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
A. Tehdit Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafii ve katılanın temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçu Yönündün
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkeme kararına yönelik katılanların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.12.2023 tarihinde karar verildi.