İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2019 tarihli ve 2019/70 Esas, 2019/275 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca ayrı ayrı ikişer defa 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2019/2841 Esas, 2020/1709 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemi
1.Yağma suçunun kast unsurunun oluşmadığına,
2.Sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1.Mağdurların 01.04.2017 gecesi saat 23.30 sıralarında çimlerde uzanarak aralarında bulunan mağdur ...'a ait iphone 5s marka telefondan müzik dinledikleri, sanıklar ile hakkında beraat karraı verilen ...'nin mağdurlara yaklaştıkları, sanık ...'ın mağdur ...'dan telefonunu istediği, sanık ...'ın verdiği akabinde sanık ...'dan telefonunu istediği sanık ...'ın mağdur ...'ı ittiği ve cezaevinden yeni çıktığını beyan ettiği, sanık ...'ın ise mağdur ...'tan ayakkabılarını istediği, mağdur ...'ın ise korkması üzerine ayakkabılarını verdiğini, sanıkların olay yerinden kaçtıkları olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.
2.Sanıklar tevil yollu ikrarda bulunmuştur.
3.Sanık ..., mağdur ...'ın kendisinde bulunan ayakkabılarını iade etmiştir ve her iki sanık da mağdurların zararını kovuşturma aşamasında gidermişlerdir.
4.Beraat eden sanık ... kovuşturma aşamasındaki beyanında, sanık ...'ın mağdur ...'ı ittiğini ve cezaevinden yeni çıktım dediğini söylemiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
1.Yağma Suçunun Kast Unsurunun Gerçekleşmediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;
Sanıkların, mağdurların üzerinde "cezaevinden yeni çıktıklarını" söyleyerek korkutucu etki bıraktıkları, ayrıca sanık ...'ın telefonunu geri isteyen mağdur ...'ın üzerine yürüdüğü, sanıkların mağdur ...'ın ayakkabılarını vermek istememesi üzerine mağdurun üzerine yürüdüklerinin anlaşılması karşısında ileri sürülen temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Sanıklar Hakkında Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;
Mağdurların aşamalarda istikrarlı beyanları, sanıkların tevil yollu ikrarları, beraat eden sanık ...'nin beyanları karşısında, sanıkları hakkında kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 14.09.2020 tarihli ve 2019/2841 Esas, 2020/1709 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
13.02.2024 tarihinde karar verildi.