Dava dilekçesinde kira parasının 23.06.2011 gününden başlayarak aylık 5.000 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 2.750 TL olarak tesbiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. Ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre "hak ve nesafet" ilkesi uyarınca bilirkişiler tarafından hazırlanan raporda dava konusu taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmesi gerekirken bilirkişilerin hakim yerine geçerek hak ve nesafet indirimini belirlemesi ve mahkemece bu rapor esas alınarak karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmemiş ise de, sonuç itibariyla verilen miktar yerleşik uygulamaya uygun görülmekle, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 142.20 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 29.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.