Esastan Red
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 22.10.2019 tarihli ve 2018/3505 Esas, 2019/2017 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9 MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığa 09.12.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 23.12.2019 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınnın 10.05.2022 tarihli yazısı ile sanığa 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunması için ihtaratlı tebligat çıkarılması yönünde dosyanın iade edildiği ve adı geçen Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanığa temyiz nedenlerini göstermesi için 27.05.2022 tarihinde ihtaratlı tebligat yapılmasına rağmen aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
Oy birliğiyle, 12.02.2024 tarihinde karar verildi.