Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1,62,52/2-4,53,58; sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1,62,52/2-4,53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler,sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. Ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ...’ın, araç satışı konusunda katılan ...’la anlaşıp aracın diğer sanık ...’a ait olduğunu söyleyip katılanı sanık ...’ın yanına götürdüğü burda sanık ...’ın eşi olduğunu söyleyen ... isimli bir bayanın aracın parasını kendisine verilmesini isteyip acındırması üzerine katılanın araç bedeli olan 21.500 TL’yi bayana verdiği sonrasında aracın devri için notere giderken araç aynasını değiştirme bahanesi ile giden sanık ...’ın geri gelmediği şeklinde gerçekleşen eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin sanığın ve sanık ...’ın üzerlerine atılı suçları işlemediklerine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.